Hierbij zal ik mezelf even voorstellen. Ik ben Lotte en ben 28 jaar. Ik woon op mezelf in…

Iedereen kent het fenomeen ‘van het kastje naar de muur gestuurd worden’ wel! Wanneer je te maken krijgt met een overheidsinstelling zoals de belastingdienst of de zorgverzekeraar, heb je er hoogstwaarschijnlijk wel ervaring mee. Je wordt meerdere keren doorverbonden of er wordt een terug-bel-verzoek aangemaakt. Dit zorgt voor onduidelijkheid en ergernis.

Wanneer je een fysieke beperking hebt dan word je hier vaak mee geconfronteerd en word je geduld meer dan eens op de proef gesteld. Ik ben dan ook blij dat ik geduldig ben! Het ergste vind ik nog dat ik vaak moet ‘bewijzen’ dat ik echt lichamelijk beperkt ben. Ja je leest het goed! Het is te gek voor worden, maar helaas wel de waarheid.

Veel (onnodig) papierwerk

Zo moet ik voor verschillende voorzieningen, zoals schoolvervoer en zorg tijdens een vakantie, ieder jaar weer opnieuw de papieren invullen (vaak een heel papierwerk) en de benodigde bewijzen en doktersverklaringen toevoegen. Laten we de persoonlijke vragen die worden gesteld maar achterwege laten. Soms heb ik het gevoel dat ik geen privacy meer heb.

papierwerk

Ondanks dat ik een forse medische geschiedenis heb en er duidelijk in mijn dossier staat vermeld dat ik een diagnose heb die helaas blijvend is en eerder zal verslechteren dan verbeteren, komt dit blijkbaar niet goed over. Iedere keer moet ik weer opnieuw de benodigde voorzieningen aanvragen en bijbehorende papiermolen door.

Soms ben ik weleens moedeloos en denk dan: dat de overheid gelooft dat er wonderen bestaan en dat ik spontaan kan genezen! Ik zou niets liever willen, maar de realiteit is helaas anders. Ik heb er ook niet voor gekozen, maar zal de rest van mijn leven met mijn beperkingen moeten dealen.

Bespaar mensen met een chronische aandoening administratieve rompslomp

Ik begrijp dat de overheid de situatie wil monitoren om zo onnodige (zorg)kosten te besparen, maar bespaar mensen met een chronische aandoening deze rompslomp. Geef mensen de voorzieningen die nodig zijn en zorg er op deze manier voor dat we kunnen participeren in de maatschappij en dat we zoveel mogelijk het leven kunnen leven zoals iedereen.

 

0